Dağıtık ekiplerde eşzamansız karar almanın üç aracı

Eşzamanlı toplantılar, üretici takvimiyle (Maker's Schedule) çalışan kişiler için pahalıdır ve dağıtık ekiplerin çoğunlukla dreadle karşıladığı bir zaman kaybına dönüşebilir. Eşzamansız karar almanın üç temel aracı var.

Birincisi tek, ortak bir iletişim kanalı: herkesin aynı bilgiye eriştiği ve iş parçacıklı (threaded) tartışmalara katıldığı tek bir yer. Açık kaynak topluluklarında e-posta listeleri hâlâ yaygın; önemli olan tartışmaları tek, yoğun bir kanalda tutmak, onlarca farklı platforma dağıtmamak.

İkincisi net bir uzlaşı (consensus) tanımı: oy birliği idealdir ama pratikte "karar yetkisi olanlar arasında geniş mutabakat" yeterli sayılabilir. Apache Yazılım Vakfı gibi topluluklar, kilitlenmeyi önlemek için net oylama kuralları kullanır — sınırsız veto hakkı vermeden.

Üçüncüsü bir konu/talep takip sistemi: karmaşık konularda tartışma geçmişini ve gerekçeleri kayıt altına alır, yeni katılanların önceki kararları anlamasını kolaylaştırır. Apache Vakfı'nın 9 kişilik kurulu ayda onlarca kararı iki saatten kısa toplantılarla alıyor; İsviçre Federal Konseyi de yılda 2.500'den fazla kararı ~50 haftalık oturumla veriyor — ikisi de kararları toplantı öncesi eşzamansız hazırlıyor.

Bu yazı, Bertrand Delacretaz'ın opensource.com'da yayımladığı "Asynchronous decision-making: Helping remote teams succeed" (12 Aralık 2017) başlıklı makalenin Türkçe özetidir. CC BY-SA 4.0 lisansıyla uyarlanmıştır. Orijinali: opensource.com/article/17/12/asynchronous-decision-making